Maike van der Kooij is gefascineerd door het landschap en dan met name door het lege. Haar Groningse doeken zijn te beschouwen als portretten van een monumentaal land. Daarin heeft zij oog voor kortstondige momenten en legt deze vast in haar kenmerkende pasteuze schilderschrift. Het gaat daarbij niet om een getrouwe weergave, eerder zoekt zij naar de essentie, het karakter. Haar doeken zijn gelaagd. Onder de verfhuid ligt een andere wereld. Die van de beleving van het landschap. Soms maakt zij portretten, die mede door haar schrift en het zoeken naar het eigene, authentiek zijn.